Ik ben van gedachten veranderd..

De meesten weten dat ik tegen het eten van dieren ben, ik maak daar geen geheim van. Maar ik kon hier ook vrij fel in zijn. Ik heb er een hekel aan mensen te zien prediken hoe lekker hun biefstukje (or whatever) is, en ik vond het af en toe ook nodig er een felle reactie op te geven. ”Je beseft dat dat een stuk dood dier is, toch?” bijvoorbeeld. Ik ging graag discussies aan over waarom ik vind dat het onethisch en simpelweg ongezond is. In principe kwamen daar best nuttige en interessante discussies uit, maar de manieren waarop ik af en toe bepaalde meningen wilde benadrukken konden vrij fel zijn. Effectief wel, want je kunt bepaalde feitelijke argumenten niet tegenspreken. Het argument dat een dier pijnreceptoren heeft, bijvoorbeeld. Maar ik besefte dat mijn aanpak en denkwijze niet per se de beste en meest positieve is.

Ik volg en ben actief in communities voor vegetariërs en veganisten en ook daar verschillen meningen enorm. Je hebt daar onderling ook af en toe ruzies (iets dat dus verder gaat dan een felle discussie) en dat is zonde. Je probeert immers iets positiefs te doen, toch? Ikzelf ben gestopt met het eten van vlees door mijzelf te confronteren met de harde waarheid (beelden uit slachthuizen, gezondheidsrisico’s) maar dit werkt niet voor iedereen. En ook niet iedereen zal het eens zijn met mij en anderen. Er zijn ook mensen die heilig overtuigd zijn dat vlees eten wél ethisch en verantwoord is, en zij zullen niet aannemen wat ik en anderen te zeggen hebben.

Wat werkt dan wel, en wat is mijn nieuwe mindset?

Er fel op reageren en anderen veroordelen is niet alleen voor anderen vervelend, maar ook voor jezelf. Ik schrijf dit trouwens niet alleen voor mijzelf, maar ook voor anderen die net als ik er een felle houding op nahouden of nahielden. Als ik een vegetarische of veganistische maaltijd maak voor een fanatiek vleeseter en hij of zij er van geniet heb ik toch al iets bereikt? Al is het iets kleins? Die persoon wordt heus geen vegetariër of veganist, maar misschien heeft het een nieuwsgierigheid gecreëerd en gaat deze persoon dit vaker eten of zou vaker iets willen proberen. Mijn ervaring is dat mensen daar vaak voor open staan. Ze staan er in ieder geval meer voor open dan voor veroordelende opmerkingen. Ik zie vaak de ‘alles of niets’-mindset bij veganisten, en dat is in eerste instantie iets wat je zelf ook oppakt en mee aan de haal gaat als je in dergelijke communities komt. Mensen kopiëren vaak (deels) de aanpak van mensen waar ze tegenop kijken of als voorbeeld zien. De ‘alles of niets’-mentaliteit is echter niet altijd prettig; niet voor anderen en niet voor jezelf. Je gaat immers ook met een veroordelende blik naar jezelf kijken. Een kritische blik naar jezelf (en anderen) is in mijn optiek niet per se verkeerd. Een veroordelende blik is een ander verhaal.

Ik praatte met een meisje en zij overwoog vegetariër te worden. Ik zie dit vaak ook als compliment naar mij toe, als iemand dit specifiek tegen mij zegt en vragen stelt. Dit betekent dat die persoon mij ziet als iemand van wie hij/zij iets kan leren. Ik leg graag dingen uit en leer mensen graag nieuwe dingen. Maar voortaan doe ik dit met een milde, zachtere aanpak. Ik was geen tiran, maar ik kon aardig fel zijn. Maar what’s new?

(disclaimer: ik ben niet per se tegen fellere protesten m.b.t. dierenrechten, elke aanpak heeft voordelen en nadelen.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s